En dat je dan, na een heftige, heftige ruzie met de investeerder naar huis toe rijdt om siësta te houden. Trillende voetjes, een van boosheid trillend rechterhandje aan het gas, alert ben ik, maar tegelijkertijd enorm afwezig. En net als ik zit te denken aan de ongelooflijke arrogantie waarmee mijn investeerder een contract ter ondertekening onder mijn neus duwde, zonder inzichtelijk te willen maken waarop die handtekening dan betrekking heeft, net op dat moment zie ik in mijn linkerooghoek op de stoep een klant staan zwaaien.
Mijn boosheid heeft denk ik vooral betrekking op het gebrek aan waardering van mijn centenkakker; iemand die dus kennelijk ècht alleen in banksaldo's denken kan. Ik stop, maak een praatje met de klant en net voor ik weg wil rijden zegt ze, bedankt nog voor je hulp, laatst. Ze bukt en pakt iets uit haar tas. Terwijl ze het me overhandigt zegt ze lekkere dingen van de bakker, dat lust je vast wel.
En in één klap slaat mijn humeur om. Ik heb destijds voor mijn hulp aan deze vrouw geen rekening uit willen schrijven. Niet alleen waren de werkzaamheden te onbeduidend, ik had een persoonlijke sympathie voor haar opgevat. Maar zij stond erop een rekening te voldoen, al was deze dan minimaal.
Terwijl ik verder rijd naar huis, bedenk ik dat de investeerder misschien wel gelijk heeft; Dat ik dan misschien niet helemaal ongeschikt ben als zakenman, maar dat ik toch in ieder geval te aardig tegen mijn klanten ben en daardoor te veel weggeef. In mijn hand houd ik een vloeipapier met daar in verpakt een pasteitje met vlees en een zoet broodje gevuld met gele bakkersroom, een populaire combinatie hier op het eiland.
't Is gewoon een kwestie van prioriteiten stellen, beaam ik de laatste woorden van de investeerder, denkend aan mijn klant en mijn eigen banksaldo.
TyphoonZo Niet MijTyphoonContactTyphoonVliegerTyphoonZo Niet MijTyphoonZo Niet MijTyphoonHotel BeschavingTyphoonLos Zand (Met Blaxtar)AlborosieRastarai Anthem (Come Around/Last War Riddim.)Philippe Herreweghe; Collegium Vocale GentBach: Nun komm', der Heiden Heiland BWV 61Ojos de BrujoNo Somos Máquinas